Pułapka feromonowa na szrotówka kasztanowcowiaczka - selektywna XXL

Jakie są zalety użycia selektywnych pułapek feromonowych w ochronie biologicznej kasztanowca? Na czym polega skuteczność i funkcjonalność selektywnych  pułapek na szrotówka typu cover trap? Ogólnie rzecz biorąc selektywne pułapki lepowe przeznaczone są do monitorowania wybranych gatunków szkodliwych owadów dorosłych, poprzez ich odławianie. Zostały zaprojektowane w Polsce, a swoją wyjątkową skuteczność potwierdziły również w wielu krajach europejskich.

Pułapki feromonowe na szrotówka do odłowu selektywnego czy pułapki standardowe i opaski lepowe?

Sposób użycia nowoczesnych pułapek lepowych na szrotówka kasztanowcowiaczka

Praktyczne zalecenia dotyczące ochrony kasztanowców

Uwaga: ochrona kasztanowców wymaga podejmowania działań integrowanych polegających na łączeniu i równoczesnym stosowaniu kilku metod wpływających na zakłócenie cyklu rozwojowego szrotówka kasztanowcowiaczka. Koniecznością jest usuwanie spod drzew (przekazywanie do utylizacji) porażonych liści zarówno na jesieni jak i w trakcie sezonu. W miejscach, w których liście usuwane są na bieżąco przez służby porządkowe (drzewa w okolicach zabudowań miejskich, parki muzea - pod opieką ogrodników) zaobserwowano znaczną poprawę zdrowotności kasztanowca białego.

Zalecamy stosowanie pułapek selektywnych, które z jednej strony umożliwiają realną ocenę stopnia infestacji.

Z drugiej zaś strony masowo odłowione podczas monitoringu szrotówki pomniejszają  populację stadiów larwalnych tego szkodnika. Pułapki te są bezpieczne dla deficytowych w ekosystemie (szczególnie miejskim) zapylaczy i owadów drapieżnych.

Postępujące zmiany klimatu, w szczególności niedobór wody oraz nierównomierne opady deszczu, zmniejszająca się populacja naturalnych wrogów obniżają krytycznie zdolności obronne kasztanowca przed inwazją szrotówka kasztanowcowiaczka.

W największym niebezpieczeństwie znalazły się aleje kasztanowców białych zlokalizowane na terenach zurbanizowanych. Powszechna "betonoza", zasolenie gleby, utrudniają optymalne nawodnienie systemów korzeniowych. Naturalne korytarze powietrzne umożliwiające swobodne naloty spoza miast owadów polujących na szrotówka uległy zaburzeniu poprzez intensywną zabudowę. Nawalne opady poprzedzone długotrwałą suszą skutkują zwiększeniem produkcji pierwiastków deficytowych przez drzewa, co sprzyja silnej gradacji szkodników. Reasumując, szrotówek kasztanowcowiaczek wykorzystuje zachodzące od lat zmiany klimatyczne w Europie i obecnie znajduje w naszym kraju doskonałe miejsce do rozwoju. Na szczęście zniszczone co roku drzewa odradzają się każdego roku. Niestety  na przełomie lipca i sierpnia piękne liście szybko usychają, a coroczne ataki szkodnika skutkują regularnym osłabianiu drzewostanu.

Czy istnieje zatem ratunek dla kasztanowców?

Czy potrafimy kontrolować liczebność szkodnika i pomóc tym pięknym drzewom?

Jest dobra informacja ale od czego zacząć?

Należy każdego roku zawieszać na drzewach pułapki feromonowe, o działaniu selektywnym.

Regularne usuwanie liści spod drzew  (odpady zielone można przekazać miejskiemu zakładowi gospodarowania odpadami. Uwaga: nie wolno palić liści) oraz zawieszanie pułapek selektywnych  typu LA-Trap (6 powierzchni lepowych) pozwala znacznie ograniczyć liczebność poczwarek gotowych do przeobrażenia w postać doskonałą owada tj. motyla. W zaminowanych szkodnikami liściach znajdują się żywe poczwarki szkodnika, które po przejściu w stadia motyla kontynuują swoją silnie destrukcyjną działalność. Przestrzegając powyższych zaleceń skutecznie ograniczymy destrukcyjny wpływ larw szrotówka na liście kasztanowców co pozwoli cieszyć się ich piękną zielenią  jeszcze w  połowie pażdziernika. Pułapki selektywne wyłapują wyłącznie motyle szkodnika. Zapylacze, oraz owady i ptaki polujące na szrotówka są bezpieczne i mogą robić swoje:)

Pluskwy – pełzający problem

Pluskwy to nieproszeni goście, którzy zjawiają się w domu, aby pić krew organizmów ciepłokrwistych – zazwyczaj ludzi. Niestety w przeciwieństwie do znanych z popkultury wampirów, pluskwy nie muszą prosić o pozwolenie, aby wkroczyć do naszego mieszkania, a osikowy kołek wcale nie zapewni nam ochrony.

Co warto wiedzieć o tych owadach i jak z nimi walczyć?

Poznać wroga – czym są pluskwy?

Pluskwa domowa (Cimex lectularius) to niewielki pozbawiony skrzydeł owad, osiągający długość od 4 do 6 milimetrów oraz szerokość około 3 milimetrów.

Jego ciało jest wydłużone i spłaszczone – przypomina nieco pestkę – o brązowobrunatnej barwie. Pluskwa domowa posiada sześć odnóży zakończonych haczykami, które umożliwiają wspinaczkę po ciele oraz chropowatych powierzchniach, a także parę segmentowanych czułek. Owady te są pasożytami żywiącymi się krwią organizmów stałocieplnych, a do żerowania przystępują zwykle raz na kilka dni. W przypadku braku pożywienia potrafią przeżyć od kilkunastu dni nawet do kilku miesięcy, co sprawia, że nawet czasowe zniknięcie pasożytów nie oznacza całkowitego zniknięcia owadów. Samice pluskiew mogą składać od dwóch do trzech jajek każdego dnia, przez co w ciągu swojego kilkumiesięcznego dorosłego życia potrafią pozostawić po sobie od 300 do 500 jajek. Larwy potrzebują regularnie żywić się krwią – w przeciwnym razie umrą z głodu – i dopiero po kilku przepoczwarzeniach osiągają możliwości reprodukcji.

W jaki sposób można wykryć obecność pluskiew?

Pluskwy wychodzą na żer tylko wtedy, jeżeli spełnione zostaną trzy warunki: brak światła, odpowiednia temperatura i obecność wydychanego przez żywiciela dwutlenku węgla. Przez większość dnia kryją się w zakamarkach tapczanów, szczelinach ścian, pod ramami obrazów, w zasłonach, załamaniach materiału, w łączeniach łóżek oraz innych trudno dostępnych miejscach, które zapewniają owadom ochronę przed innymi drapieżnymi stawonogami. Za dnia trudno zauważyć pluskwy, dlatego, jeżeli podejrzewamy ich obecność, należy poczekać do nocy i obejrzeć okolice łóżka z pomocą latarki – można też wykorzystać pułapki z atraktantem. Pluskwy wydzielają również oleisty płyn, którego zapach przypomina nieco woń kolendry lub gnijących malin. Kolejnym dowodem na obecność pasożytów jest obecność wylinek oraz ciemnobrązowych lub ciemnoczerwonych odchodów. Może się wydawać, że ugryzienia pozostawione przez pluskwy stanowią niepodważalny dowód ich działalności, ale w przypadku większości osób są one trudne do odróżnienia od śladów po ukąszeniach komarów

i innych owadów. Dobrym sposobem na odłowienie pluskiew będzie pułapka lepowa z atraktantem na pluskwy domowe. Pułapka na pluskwy ma przemyślaną konstrukcję, która zwiększa jej skuteczność. Ponieważ obecność człowieka aktywuje te krwiopijne owady, pułapki na pluskwy należy wykładać w bezpośredniej bliskości miejsca nocnego wypoczynku, bezpośrednio na podłodze.

Pluskwy co przenoszą?

Obecne badania wskazują, że pluskwy nie są związane z bezpośrednim przekazywaniem lub rozwojem takich schorzeń, jak zapalenie wątroby typu B (HBV), chociaż możliwe – choć wyjątkowo rzadkie – jest przenoszenie arbowirusów przez pasożyty. Na szczęście w większości przypadków ugryzienie pluskwy jest niegroźne i wręcz niezauważalne, chociaż u osób źle reagujących na ukąszenia owadów może pojawić się pokrzywka, gorączka oraz uczucie rozbicia. Rozdrapane rany mogą ulec zakażeniu bakteryjnemu, ale nie jest to związane bezpośrednio z samym ukąszeniem przez pluskwę. Pomimo stosunkowo niskiej szkodliwości nie należy lekceważyć wpływu pasożytów na ludzką psychikę, gdyż obecność pluskiew może przyczynić się do rozwoju zaburzeń snu oraz lęków związanych z uczuciem pełzających po skórze robaków.

Pluskwy co odstrasza pasożyty i jak pozbyć się ich obecności?

Pluskwy nie lubią ekstremalnych temperatur oraz drażniących zapachów, co nasuwa szereg skutecznych, domowych rozwiązań przeciwko małym krwiopijcom. Pluskwy – zarówno dojrzałe, jak i w stadium larwalnym – oraz ich jajka nie są w stanie przetrwać w temperaturze powyżej 60° Celsjusza, przez co gorące pranie lub wykorzystanie myjki parowej to skuteczny sposób w walce z pasożytami. Alternatywą może być wywieszenie pościeli zimą, co skutecznie przegoni pluskwy – również włożenie niewielkich przedmiotów do zamrażarki przyniesie pożądane rezultaty. Tanim i łatwo dostępnym sposobem zwalczania tych owadów jest zastosowanie pułapki z atraktantem, co umożliwia monitorowanie skuteczności podejmowanych działań skierowanych przeciwko pluskwom. Pułapki tego typu są łatwe w obsłudze i są bezpieczne dla ludzi, co stanowi ogromne zalety podczas samodzielnego wykładania. Pluskwy również nie przepadają za mocnymi zapachami, takimi jak goździki, kurkuma, mięta, olejek lawendowy i eukaliptusowy.

Pluskwy co na ugryzienia?

Samo ukąszenie pluskwy jest bezbolesne, gdyż owad wpuszcza do rany środek znieczulający. Na ogół ugryzień się nie leczy, gdyż ulegną one samoczynnemu zagojeniu. Kluczowe jest powstrzymanie się od drapania, gdyż znacznie bardziej uciążliwe od samego ukąszenia jest zakażenie bakteryjne spowodowane zabrudzeniem ranki. W celu złagodzenia swędzenia – o ile ono występuje – stosuje się środki takie jak kortyzon, a w przypadku reakcji alergicznej antybiotyki lub leki antyhistaminowe.

Mole ubraniowe – jak skutecznie pozbyć się moli w szafie?

Dziura w ulubionym swetrze? Zniszczone futro? To może być sprawka moli ubraniowych! Zobacz, jak wyglądają te owady, skąd się biorą i jak można je skutecznie zwalczyć!

Co warto wiedzieć o molach?

Molowate (Tineidae) są owadami zaliczanymi do motyli nocnych. To popularne szkodniki domowe, które mogą wyrządzić sporo strat. Dzieli się je na dwie kategorie, czyli mole żywiące się produktami spożywczymi oraz mole odpowiedzialne za zniszczenie odzieży.

Z kolei za szkody w garderobie odpowiedzialne są głównie dwa gatunki, czyli mól włosienniczek (Tineola bisselliella),  a także mól kożusznik (Tinea pellionella), nazywane potocznie molem ubraniowym lub odzieżowym,

Mole ubraniowe – jak je rozpoznać?

O obecności moli w szafie dowiadujemy się zwykle na dwa sposoby – poprzez widoczne w garderobie owady, ich larwy lub uszkodzenia, jakie one wywołały.

Jak wyglądają mole ubraniowe?

Mole odzieżowe są owadami nocnymi i preferują ciemne miejsca. W jasnych mieszkaniach można je wypatrzeć o zmroku lub nocą.
Mól włosienniczek jest niewielkim, uskrzydlonym owadem, o żółtawej lub brązowawej barwie ciała. Jego długość to około 6-11 mm. Co ciekawe, owady te  nie mają aparatu gębowego, dlatego nie potrafią pobierać pokarmu, giną po kilku tygodniach.
W ciągu swojego życia samica mola odzieżowego może złożyć nawet do 400 jaj. Są one bardzo małe i mają wielkość główki szpilki.

Wylęg jaj trwa od kilku do kilkunastu dni. Następnym stadium rozwojowym  są żarłoczne larwy.

Larwy moli wyglądają jak małe gąsienice o jasnym kolorze ciała z ciemną główką, które zwykle mają do 10 mm długości. Po  kilkunastu miesiącach przepoczwarzają się w dorosłe osobniki. Zdarza się jednak, że stadium larwalne trwa nawet do 2 lat, w zależności od warunków otoczenia. To właśnie larwy moli odzieżowych odpowiedzialne są za największe szkody, ponieważ żywią się włóknami koniecznymi  do ich rozwoju.

Jakie włókna jedzą najchętniej mole odzieżowe?

Mól włosienniczek może uszkadzać wiele rodzajów ubrań, a także inne produkty tekstylne, np. dywany, koce, tapicerki meblowe, ręczniki czy obrusy.

Żarłoczne mole ubraniowe zjadają wełniane swetry również te z kaszmiru czy merino. Lubią bawełniane ubrania, dlatego mogą zniszczyć Twoje koszulki, bluzy czy spodnie. Smakuje im jedwab oraz futra.

Mole ubraniowe nie pogardzą nawet ubraniami zawierającymi w składzie włókna sztuczne, takie jak poliester, akryl czy poliamid. Wybierają je jednak rzadziej niż ubrania z naturalnych włókien, szczególnie zwierzęcych, które bogate są w odżywcze białka.

Te małe szkodniki mogą zatem spowodować niemałe szkody, zwłaszcza w przypadku ubrań o większej wartości, dlatego są dużym zagrożeniem dla każdego wielbiciela mody.

Skąd biorą się mole w szafie?

Zwykle są przenoszone do domu przez zainfekowane jajami lub larwami przedmioty, takie jak ubrania lub meble, ale również mogą przenikać z zewnątrz np.  przez otwarte okna, drzwi, systemy wentylacyjne.
Warto pamiętać, że mole ubraniowe mogą pojawić się w każdym domu, także tym, który jest regularnie sprzątany. Ich obecność nie ogranicza się zatem wyłącznie w starszych szafach, do których od dawna nikt nie zaglądał.

Mole ubraniowe w naturze żyją w ptasich gniazdach, piwnicach i na strychach i to właśnie stąd trafiają do domowej garderoby.

Jak pozbyć się moli ubraniowych?

Jeśli w garderobie pojawiają się mole ubraniowe, jak możemy się pozbyć tych uciążliwych owadów?
Najlepiej zastosować poniższe metody:

1. Dokładne wysprzątanie szafy

Na początku warto zainicjować dokładne porządki, ponieważ jaja i larwy moli ubraniowych mogą kryć się w zakamarkach szafy. Należy zatem wyjąć wszystkie ubrania, półki, szuflady i umyć każdą powierzchnię, zarówno od środka, jak i z zewnątrz. Należy koniecznie  zwrócić szczególną uwagę na wszelkie załamania i szczeliny
Do umycia szafy można stosować również detergent z kilkoma kroplami olejku lawendowego albo z octem, ponieważ mole nie lubią tego zapachu. Lawenda działa na motyle moli tekstylnych repelentnie.

2. Wypranie wszystkich ubrań

Kolejnym krokiem powinno być wypranie ubrań, ponieważ larwy i jaja mola odzieżowego mogą znajdować się w ich włóknach. Najlepiej odzież wyprać w możliwie jak najwyższej temperaturze, co pozwoli na 100% zniszczenie szkodników.
W mroźną  zimę można wystawić ubrania przez  kilka godzin na działanie niskich temperatur, co  również spowoduje zniszczenie jaj i larw moli.

3. Pułapki feromonowe na mole

W sprzedaży znajdują się różne środki na mole ubraniowe, które zawierają w składzie substancje chemiczne zwalczające te szkodniki. Nie zawsze warto sięgać po produkty mające szkodliwy wpływ na zdrowia i środowisko aby pozbyć się moli z szafy.

Skutecznym, niechemicznym sposobem na te owady będzie pułapka feromonowa. Taka pułapka na mole w szafie ma najczęściej formę małego pudełeczka z warstwą silnej substancji klejącej od środka.

Pułapka na mole charakteryzuje się wysoką skutecznością w odławianiu motyli moli ubraniowych. Feromony przyciągają owady, a klej powoduje ich unieruchomienie wewnątrz pułapki. Pozwala to na zahamowanie cyklu życiowego moli, a w efekcie pozbycie się ich z garderoby.

Pułapki feromonowe na mole działają przez długi czas, mogą być używane nawet do 3 miesięcy,  

4. Olejek lawendowy

Aby zmniejszyć ryzyko zasiedlenia szafy przez mole ubraniowe, warto rozważyć zastosowanie środków zawierających w składzie olejek eteryczny z lawendy. Ma on działanie odstraszające, więc trzeba pamiętać o tym, że nie zniszczy moli, jednak zadziała  repelentnie.

W sklepach można kupić liczne zawieszki o zapachu lawendy oraz woreczki z suszoną lawendą.
Lawendowe preparaty na mole ubraniowe można przygotować samodzielnie. Wystarczy połączyć olejek lawendowy z roztworem wody z octem i tak przygotowaną mieszaniną spryskać wnętrze szafy. Warto powtarzać ten zabieg regularnie.

5. Wietrzenie i przeglądanie szafy

Mole nie lubią miejsc przewiewnych, dlatego należy regularnie wietrzyć garderoby i od czasu do czasu dokonywać inspekcji jej zawartość w kierunku ewentualnych śladów żerowania szkodnika.

6. Regularne pranie ubrań

Aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się moli ubraniowych, warto wyprać świeżo zakupione ubrania przed umieszczeniem w szafie.Nie należy umieszczać w szafie ze świeżą odzieżą odzieży używanej - takie działanie utrudni przewleczenie skażenia.

Szrotówek kasztanowcowiaczek – jak walczyć z groźnym szkodnikiem kasztanowców?

Od połowy kwietnia należy rozpocząć działania mające na celu ograniczenie populacji szrotówka kasztanowcowiaczka – owada uznawanego za jednego z najgroźniejszych szkodników kasztanowców w Polsce i całej Europie. Jakie metody zwalczania szrotówka są najskuteczniejsze?

Szrotówek kasztanowcowiaczek – charakterystyka

Szrotówek kasztanowcowiaczek (Cameraria ohridella) jest gatunkiem owada, który zaliczany jest do motyli kibitnikowatych (Gracillariidae).

Najprawdopodobniej szrotówek pochodzi z Bałkanów. W latach 80. XX wieku jego inwazję zaobserwowano w Macedonii, potem w Austrii, a dzisiaj obecny  jest w większości krajów Europy. Do jego szybkiego rozprzestrzenienia przyczynił się transport samochodowy, który powoduje przenoszenie motyli i ich larw.

Szrotówek kasztanowcowiaczek jest groźnym szkodnikiem kasztanowca białego, inaczej zwyczajnego, pospolitego (Aesculus hippocastanum L.). Również może żerować na kasztanowcu krwistym, żółtym i czerwonym oraz na innych drzewach – klonach, jaworach.

Cykl rozwojowy szrotówka kasztanowcowiaczka

Szrotówek jest owadem wielopokoleniowym. Jego cykl rozwojowy trwa około 6-9 tygodni. Na terenie Polski najczęściej w ciągu roku rozwijają się 3 pokolenia.

Poczwarki szrotówka zimują w opadłych liściach drzew. W okresie od końca kwietnia do początku maja ma miejsce wylot motyli z poczwarek. Następnie motyle składają jaja na liściach drzew. Z jaj wykluwają się larwy – gąsienice, które powodują nieodwracalne szkody w liściach (szybkie usychanie i ich opadanie). Ich żerowiska określane są jako miny i znajdują się wewnątrz blaszki liściowej. W kolejnym stadium cyklu dochodzi do przepoczwarzenia się gąsienic. Poczwarki mogą przeobrazić się w nowe pokolenie owadów dorosłych tj. motyli jeszcze tego samego roku lub przezimować. W stadium poczwarki szrotówek może przetrwać przez kilka lat.

Szrotówek kasztanowcowiaczek – jak wygląda?

Dorosłe owady to niewielkie motyle o długości od 2,8 mm do 3,8 mm w kolorze brązowo-złocistym z czarno-białymi paskami. Poczwarki szrotówka mają kolor brązowy, natomiast gąsienice są półprzezroczyste, żółtawe.

Miny szrotówka na liściach kasztanowca tworzą charakterystyczne żółto-brązowe plamy, które można zauważyć od połowy maja. Jeden liść może zawierać nawet 300 min.

Jakie szkody wyrządza szrotówek kasztanowcowiaczek?

Uszkodzone przez szrotówka kasztanowcowiaczka liście brązowieją i opadają już latem. Wtedy drzewo często zaczyna wypuszczać jesienią nowe pędy wiosenne i ponownie kwitnąć, co może prowadzić do jego przemarzania w trakcie sezonu zimowego.

Zaatakowane przez szrotówka drzewa są osłabione i bardziej podatne na inne choroby, na przykład czekoladową plamistość liści spowodowaną przez grzyby z gatunku Guignardia aesculi. Kasztanowiec może przestać owocować lub kasztany bywają mniejsze.

Szrotówek kasztanowcowiaczek – zwalczanie

Obecnie do dyspozycji jest kilka metod zwalczania szrotówka, które pozwalają na uzyskanie bardzo dobrych efektów. Jak powinna odbywać się ochrona kasztanowców przed szrotówkiem kasztanowcowiaczkiem?

1. Grabienie liści

Działania profilaktyczne ale bardzo skutecznie zwalczające szrotówka polegają przede wszystkim na metodzie mechanicznej, czyli na grabieniu oraz utylizowaniu opadłych liści, w których znajdują się jego poczwarki.

Wygrabianie liści należy prowadzić regularnie, rozpoczynając już od lipca i kontynuując je aż do jesieni.

2. Opaski lepowe

Lepowanie pnia drzewa jest metodą bardzo popularną od wielu lat. Umieszczane na pniach opaski lepowe są efektywne zarówno przeciwko samcom, jak i samicom szrotówka. Mogą jednak wychwytywać owady pożyteczne takie jak zapylacze, których zaczyna brakować w ekosystemie.

Nawet jeżeli zdecydujemy się na stosowanie opasek klejowych dla uzyskania dobrych  efektów należy zawsze stosować selektywne feromonowe pułapki lepowe np. cover trap firmy Panko.

3. Selektywne pułapki feromonowe cover trap

Są to pułapki o konstrukcji półotwartej wykorzystujące feromony wabiące szkodnika oraz od 1 do 6 warstw lepnych. Stosowane są również pułapki typu delta oraz pułapki lejkowe – kominowe. Najlepsze efekty  dają selektywne pułapki wielowarstwowe z dużą ilością feromonu dodawanego bezpośrednio do kleju.

Jeżeli jesteś zainteresowany zakupem 6 warstwowych pułapek na szrotówka zapraszamy na stronę naszego sklepu  

Pułapki na szrotówka rozwiesza się w dolnej koronie drzewa, a ich liczbę dopasowuje do jego wielkości.

W standardowych pułapkach dyspenser feromonowy należy wymieniać minimum 3 krotnie/1 sezon. Pułapki selektywne wielowarstwowe np. LA-trap (typ cover trap) zawierające skoncentrowany feromon w kleju wystarczą na cały sezon - dzięki nowatorskiej konstrukcji powierzchnie lepowe są chronione przed zanieczyszczeniem i mogą odławiać motyle szkodnika bez zakłoceń przez okres ekspozycji.

4. Metody chemiczne

Obecnie odchodzi się od stosowania metod chemicznych jak opryski czy szczepienia w formie mikroiniekcji w pień drzewa oraz iniekcji doglebowych. Opryski mogą być szkodliwe dla ludzi i zwierząt, w tym dla pożytecznych owadów.

Podsumowanie

Dla uzyskania najlepszych efektów ochrona kasztanowców przed szrotówkiem powinna odbywać się z wykorzystaniem metod mechanicznych jak grabienie liści i biologicznych jak selektywne pułapki feromonowe. Dzięki temu można znacznie ograniczyć populację szkodników i zapobiec uszkodzeniu drzew.

Kilka słów o gryzoniach powszechnie obecnych w środowisku człowieka

Niezrównane umiejętności dostosowywania się gryzoni do warunków zastanych są podstawowym powodem ich masowego i szybkiego rozprzestrzenienia się na ziemi. Badania pokazują, że jednorazowo przeprowadzona deratyzacja jest skuteczna, jednak na krótką metę. Zabiegi należy prowadzić zgodnie z zaleceniami specjalistycznych firm zwalczających szkodniki. Jak zatem definitywnie pozbyć się tych uciążliwych szkodników ze swojego otoczenia?

Szczury:

Słyną z ponadstandardowej w świecie zwierząt  inteligencji oraz wysoko rozwiniętych umiejętności adaptacyjnych. Budzą odrazę, a ich obecność uznano za przyczynę dżumy w XIV-wiecznej Europie. W swoim naturalnym środowisku prowadzą przeważnie nocny tryb życia, bytują  przede wszystkim na lądzie ale potrafią całkiem nieźle pływać. Żyją m.in. w kanałach ściekowych, śmietnikach, piwnicach, a w obrębie tych miejsc mogą przenosić groźne dla zdrowia i życia człowieka choroby.

Myszy:

Podobnie jak szczury, myszy także doskonale adaptują się w nowym warunkach środowiskowych, a ze względu na łatwy dostęp do pożywienia i „dach nad głową” szczegółnie  upodobały sobie bliskie otoczenie człowieka. Poruszają się bardzo szybko i łatwo przenikają przez nieszczelności architektoniczne.  W poszukiwaniu pokarmu, charakterystyczną pozycję pionową utrzymują podpierając się ogonem. Największą aktywność wykazują nocą i o zmierzchu, cechuje je  przy tym duża terytorialność.

Szkody wyrządzane przez myszy i szczury:

Gryzonie wyrządzają znaczne szkody w otoczeniu człowieka. Myszy niszczą żywność, przegryzają opakowania i są wektorami chorobotwórczych mikroorganizmów. Pozostawiają odchody o silnym, nieprzyjemnym zapachu, stanowiące poważne zagrożenie zdrowotne. Mogą z łatwością przegryzać przewody i powodować kosztowne szkody w instalacjach technicznych. Szczury pozostawiają po sobie często dużo większe spustoszenie. Ostrymi zębami przegryzają nawet rury ciepłownicze czy wodociągowe. Po wniknięciu do wnętrza niszczą meble, książki czy ubrania. Gryzonie rozmnażają się z dużą łatwością, to  dlatego stanowią tak poważny problem ekonomiczny zarówno w sektorze przechowalnictwa spożywczego i zbóż i innych segmentów gospodarki.

Jak pozbyć się szczurów i myszy?

Zwalczenie plagi gryzoni nie jest zadaniem łatwym, ale jest  możliwe przy zastosowaniu odpowiednio skutecznych  środków. Jednym ze skuteczniejszych sposobów na pozbycie się małych gryzoni są lepy na myszy, które można stosować wszędzie tam, gdzie nie możemy rozstawić tradycyjnych łapek, lub karmników z trutką. Lep nasączony jest zapachową substancją wabiącą gryzonie, a sam klej jest mocny i niewysychający, dzięki czemu złapany gryzoń nie jest w stanie wydostać się z pułapki. Lepy na myszy i szczury dostępne w internecie mają kształt płaskich pułapek formatu A5, pułapek składanych, lepów barierowych o długości 1 metra. Lepy barierowe zabezpieczą skutecznie towar składowany na paletach. Dobrym sposobem na myszy, ale  także w przypadku szczurów, są trutki na bazie antykoagulantów trzeciej generacji. Substancje te wykazują działanie przeciwzakrzepowe, a spożycie trutki powoduje zgon i mumifikację zwierzęcia. Występują w postaci twardych kostek parafinowych odpornych na wilgoć lub miękkich past zamkniętych w saszetkach. Takie trutki umieszcza się w plastikowych/metalowych zamykanych karmnikach, dzięki czemu dostęp do trutki osób postronnych lub zwierząt jest maksymalnie ograniczony. Karmniki z trutkami wystawia się wyłącznie  na zewnątrz tuż przy ścianach - tworząc strefy zabezpieczające wnetrze budynku przed wniknięciem szkodników.

   

Jaki jest najlepszy środek na muchy do stajni, chlewni czy obory?

To pytanie  każdego roku zadają hodowcy zwierząt. Muchy latem stanowią zdecydowanie poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt i ludzi.

Najczęsciej spotykanymi na obszarach wiejskich są pupularne muchy stajenne tj. Bolimuszki kleparki - Stomoxys calcitrans.

Łatwo je pomylić z wszędobylskimi muchami domowymi - Musca domestica. Niepozorne bolimuszki wyposażone są w aparat kłujący, który umożliwia bolesne ugryzienia u ludzi, zwierząt hodowlanych ale i np. psów. Jedno ugryzienie nie jest w stanie wyrządzić szkody jednak setki, tysiące pasożytniczych owadów skutecznie i drastycznie obniżają dobrostan zwierząt. Masowe i niekontrolowane ugryzienia much stajennych mogą doprowadzić do infekcji wirusem pryszczycy czy wąglikiem. Z drugiej strony muchy plujki i zielone (żerują na padlinie, odchodach) przenoszą czerwonkę, dur brzuszny, cholerę, gruźlicę, chorobę Heinego-Medina.

Jak skutecznie walczyć z muchami?

Walka z muchami powinna mieć charakter integrowany. Przede wszystkim kluczowe jest zredukowanie potencjalnych  miejsc rozwoju larw i schronienia dla osobników dorosłych. Obornik, pasza, odchody zwierzęce silnie wabią muchy, stanowią dla nich pożywkę oraz są doskonałym miejscem  do składania jaj, z których rozwiną się kolejne pokolenia owadów. Samica muchy składa jednorazowo nawet do 150 jaj - kilkukrotnie w ciągu swojego życia, co wpływa na wyjątkowo wysoką dynamikę wzrostu populacji.

Kolejnym czynnikiem powodującym kontrolowanie liczebności much są profilaktyczne zabiegi chemiczne z użyciem dobrej jakości insektycydów i larwicydów. Profesjonalne preparaty chemiczne kosztują więcej, ale odznaczają się wysoką skutecznością.

Bardzo dobrym sposobem jest mechaniczne zwalczanie much czyli tzw odławianie na lepach przemysłowych. Znakomicie sprawdzają się kurtyny lepowe, sznurki lepowe i lepy w rolkach. Kurtyny i taśmy charakteryzują się dużą powierzchnią lepną, co umożliwia odławianie  liczby owadów miejscowo, np. w bezpośredniej bliskości wejścia do obory czy chlewni. Natomiast pokryte klejem sznurki należy rozwieszać na całej długości obory, chelwni lub stajni. Warto pamiętać aby nie przekraczać wysokości 3 metrów.

Optymalna wysokość dla sznurka lepowego wynosi 2-3 metry. Zaletą odławiania mechanicznego, oprócz wysokiej skuteczności jest bezobsługowość metody. Po kilku dniach - tygodniach, kiedy lepy są zapełnione należy zawiesić w ich miejsce nowe lepy, a w przypadku sznurka lepowego sprawa jest jeszcze prostsza bowiem co kilka dni wystraczy obrócić szpulę. W efekcie sznur oblepiony muchami nawinie się na pustą szpulę przy jednoczesnym rozwinięciu świeżego odcinka sznurka. Polecamy kompletne systemy/zestawy do przezwajania sznurka lepowego. Jednorazowa inwestycja polega na zakupie kilku systemów, łatwej  instalacji za pomocą dołączonych elementów montażowych. Później użytkownik dokupuje i podmienia  same rolki sznurka lepowego.

Pomieszczenia mieszkalne - sąsiadujące z pomieszczeniami gospodarskimi warto wyposażać w lepowe lampy owadobójcze. Pracują bezszelestnie, świetlówki UV wabią muchy, muszki, komary, ćmy, a te przyklejają się do wymiennych płyt lepowych.

Epidemia koronawirusa postawiła właścicieli sklepów, gabinetów lekarskich, zakładów pracy w bardzo trudnej sytuacji.

Podstawowym zadaniem jest konieczność utrzymania czystości mikrobiologicznej przestrzeni, w której znajdują się ludzie. Zachowanie bezpieczeństwa zdrowotnego to w obecnej sytuacji priorytet. Zahamowanie rozprzestrzeniania się zakażeń koronawirusem jest kluczowe i wymaga stosowania skutecznych i sprawdzonych metod.

Technologia wykorzystująca promieniowanie UV-C jest powszechnie stosowana jednak nie w Polsce. Powszechnie wiadomo, że promieniowanie UV-C ma silne właściwości biobójcze. Badania wykonane w czasie pandemii  przez  profesorów Uniwersytetu Bostońskiego wykazały, że promienniki UV-C są w stanie unieszkodliwić również wirusy SARS-COV-2.

„Nasze wyniki badań pokazują, że powyżej specyficznej dawki promieniowania UV-C, wirusy zostają kompletnie zdezaktywowane: po kilkunastu sekundach nie mogliśmy już wykryć żadnego wirusa.”–  powiedział dr Anthony Griffiths, mikrobiolog i profesor nadzwyczajny Szkoły Medycznej Uniwersytetu Bostońskiego.* (źródło www.lightingphilips.pl)

Ponieważ skuteczność promieniowania UV-C w zwalczaniu wirusów została udowodniona naukowo warto zapoznać się z metodami wykorzystania tej technologii w procesie dezynfekcji powietrza i powierzchni.

Warto podkreślić, że promieniowanie UV-C jest niebezpieczne dla zdrowia ludzi i zwierząt  narażonych na jego ekspozycję. Ponieważ promieniowanie UV-C  w naturze zostaje skutecznie pochłonięte przez warstwę ozonową, w życiu codziennym nie jesteśmy narażeni na jego szkodliwe oddziaływanie. Czy  możemy zatem  w bezpieczny sposób wykorzystać tę skuteczną moc lamp UV-C do zwalczania wirusów?

Producenci znaleźli na to skuteczny sposób zamykając promienniki UV-C w specjalnej nieprzepuszczalnej dla promieni UV obudowie.

Podczas pracy takiego sterylizatora poza jego obudową nie występuje szkodliwe promieniowanie. Stosowane są specjalne  separatory promieniowania , które zapewniają zerową emisję promieniowania na zewnątrz urządzednia. Niektórzy producenci, w ramach standardowej kontroli bezpieczeństwa testują każdy wyprodukowany sterylizator specjalistycznym urządzeniem pomiarowym. Produkt  po przejściu inspekcji otrzymuje certfikat bezpieczeństwa i jest dopuszczony sprzedaży.

Warto wybierać urządzenia pochodzące od uznanych producentów. Sterylizatory powietrza powinny posiadać niezbędne certyfikaty bezpieczeństwa.

Unikajmy podejrzanie tanich konstrukcji, których pochodzenie, skuteczność i bezpieczeństwo budzą wątpliwości.

Zobacz więcej na temat urządzeń do sterylizacji powietrza:

Mole kuchenne -  co to za owady i jak się ich pozbyć?

Dom to azyl, w którym chcemy czuć się bezpiecznie, wolni od zagrożeń i nieprzyjemności otaczającego nas świata. Niestety, niezależnie od naszej woli i ostrożności nawet bardzo czyste pomieszczenia mogą stać się wylęgarnią niechcianych stworzeń. Jednym z rodzajów nieprzyjemnych "gości" są mole kuchenne (spożywcze). Te małe motyle utrudniają życie tysiącom gospodarstw domowych i spędzają sen z powiek wielu gospodarzom. Po czym poznać, że mamy do czynienia z inwazją moli? Jak uchronić się przed ich obecnością, a jeśli to zawiedzie, w jaki sposób pozbyć się ich z domu? Odpowiedzi na te pytania znajdują się poniżej.

Jak wyglądają mole?

Jak już wcześniej wspomniano dorosłe stadia moli to motyle. Najpopularniejszy  gatunek, który pojawia się w polskich domach to omacnica spichrzanka. Charakteryzuje się zdecydowanie smukłą sylwetką. Przybiera barwę brązowo - szarą. Skrzydła moli spożywczych najczęściej układają się równolegle i płasko, po czym można odróżnić je od moli odzieżowych, których skrzydła układają się w tzw. daszek. Larwy moli kuchennych mają postać gąsienic,  których rozmiar w zależności od stadia rozwoju wynosi od kilku do kilkunastu milimetrów.

Skąd się biorą mole w domu?

Mole najczęściej przynosimy do kuchni wraz z zakupami. Dodatkowo latem wlatują po zmroku do naszych mieszkań przez otwarte okna. Owady uwielbiają suche i ciemne miejsca, dlatego najczęściej gromadzą się w trudno dostępnych zakamarkach. Mole żywią się suchymi i sypkimi produktami zbożowymi. Lubują się w produktach takich jak mąka, cukier, słodycze, makaron, kasza czy ryż. Obecność moli łatwo stwierdzić  po zaobserwowaniu motyli  kręcących się w powietrzu  nieopodal pomieszczeń z żywnością. Samice zwykle odbywają pojedyncze loty po których przez wiele godzin przesiadują na szafkach, ścianach i zasłonach rozpylając feromon wabiący samce. Szkodniki aktywne są głównie nocą, to wtedy właśnie rozpoczynają swoje gody. Larwy wykluwają się już po 8 dniach od złożenia jajeczek przez samicę. To właśnie larwy są najbardziej szkodliwe. Szybkie dojrzewanie sprawia, że stają się niezwykle żarłoczne, a w konsekwencji  powodują liczne straty. Ich obecność łatwo zweryfikować poprzez występowanie charakterystycznej pajęczynki (oprządek) na  produktach spożywczych.

Zagrożenia wynikające z obecności moli spożywczych

Pojawienie się moli w naszym domu to poważny problem, którego nie wolno zignorować. Niektórzy twierdzą, że mole nie są szkodliwe dla zdrowia, jednak to nieprawda. Badania wskazują na fakt, że na ciele owadów znajdują się liczne szczepy bakterii i grzyby pleśniowe. Każde z nich to potencjalne zagrożenie dla zdrowia człowieka. Bakterie, które pojawiają się na żywności mającej styczność z molami mogą powodować ropnie, groźne zakażenia dróg moczowych, dróg żółciowych oraz zapalenie wsierdzia, szczególnie u osób z obniżoną odpornością, a także choroby alergiczne. Z tego powodu szybka reakcja na obecność szkodników to konieczność!

Jak pozbyć się moli?

Skoro już wiemy, że w naszym domu zalęgły się owady, czas podjąć zdecydowane działania. Istnieje szereg domowych sposobów, jak np. krojenie cytryny (mole spożywcze nie przepadają za cytrusami), jednak te metody co do zasady nie mają skutecznego charakteru i z reguły pozwalają jedynie chwilowo zmniejszyć problem, a nie całkowicie go zwalczyć. Pozostawienie nawet niewielkiej ilości jaj lub larw grozi nawrotem populacji w krótkim czasie, albowiem rozmnażanie moli następuje wyjątkowo szybko. Przełomem w dziedzinie radzenia sobie z inwazją moli spożywczych są pułapki feromonowe. Występują najczęściej w formie lepkich plastrów, domków,  które uwalniają feromony płciowe - wyjątkowo atrakcyjne dla szkodliwych motyli. Te pułapki feromonowe to jakby duże sztuczne samice mola kuchennego , które sprawnie przechwytują samce i nie dopuszczają do zapłodnienia samic. Zwabiony przez sysntetyczny feromon samiec owada przykleja się trwale do powierzchni lepnej  pułapki. Jest to najlepsza metoda, ponieważ pozwala zrezygnować ze szkodliwych środków chemicznych, a także nie wymaga dodatkowego zaangażowania. Pułapkę na mole spożywcze należy ustawić w kuchni w miejscu wolnym od przepływu powietrza, z dala od kratki wentylacyjnej - naklepiej na szafce kuchennej. Pułapka wystawiona na szafce kuchennej odwróci uwagę  moli,  zadziała jak magnes i nie dopuści do zasiedlenia przez te szkodniki szafek z zapasami. To przyjazny środowisku i najbardziej skuteczny sposób zwalczania inwazji moli spożywczych.